26 ഫെബ്രുവരി 2011

ഒരു വിശ്വസാഹിത്യകാരന്റെ ജനനവും മരണവും

ശാസ്ത്രമേളയുടെ തിരക്കിനിടയിലാണ്  അദ്ധ്യാപകന്‍ ആ കാര്യം പറഞ്ഞത് " കഥ രചന മത്സരത്തിനു പേര് ഉടന്‍ കൊടുക്കുക യുവജനോത്സവം അടുത്താഴ്ചയാണ് "
ഒന്ന് പയറ്റി നോക്കിയാലോ , മറ്റു മത്സരങ്ങളെ പോലെ അല്ല കഥാരചന . എന്ത് ചെയ്താലും അവ വിധികര്‍ത്താക്കള്‍ മാത്രമേ കാണു. അത് മാത്രമല്ല മങ്ങിയ പ്രതിച്ഛായ ഒന്ന് മിനുക്കിയെടുക്കയുമാവാം .അവന്‍ എഴുന്നെറ്റപ്പോള്‍ ക്ലാസ് നിശബ്ദം , എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകളില്‍ അത്ഭുതം . പേര് കൊടുത്തു തിരിച്ചു വന്നിരുന്നപ്പോള്‍ വല്ലാത്തൊരു അനുഭുതി . ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ഉയരം കുറയുകയാണോ ? അതോ ഏതാണ്ടെ ഉയരം കൂടുകയോ ? ഇതാ ഒരു വിശ്വസാഹിത്യകാരന്‍ ജനിക്കുകയായി , ആശയത്രിവിക്രമന്‍ , കാല്പനികത നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഭൂപ്രകൃതിയുടെ ഉടയോന്‍ . മനസ്സില്‍ തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള വിശേഷണങ്ങള്‍ ഒരു കൊട്ടാരം കെട്ടാന്‍ അവന്‍ വാക്കുകള്‍ പരതി.ആതിരയുടെയും , ലക്ഷ്മിയുടെയും വന്ദനയുടെയും കണ്ണുകളില്‍ ബഹുമാനമോ ? അതിനുമപ്പുറമോ ?
ഛെ ! കഥാപാത്രത്തിന്റെ പേര് പറഞ്ഞില്ലലോ , മ് മ് ........ ബാലു . നമുക്കിവന്‍ ബാലു എന്ന് വിളിക്കാം .ബാലു തലയുയര്‍ത്തി പിടിച്ചു അല്പം പുച്ഛത്തോടെ ച്ചുട്ടുമിരുന്നവരെ നോക്കി . വീട്ടിലെത്തുന്നിടം വരെ അങ്ങനെ തന്നെ ശ്വാസം പിടിച്ചിരുന്നു .
" അമ്മെ ഞാന്‍ കഥരച്ചനയ്ക്ക് പേര് നല്‍കി "
" നീ എന്തേലും ചെയ് , നിക്കറും യുണിഫോമും അഴിച്ചു വാലെകോലെ ഇടാതെ വെള്ളത്തില്‍ കുതിര്‍ത്ത് വയ്ക്ക് "
ശ്ശെടാ , ഈ നാട്ടിലെ ജനങ്ങള്‍ മൊത്തം ഇങ്ങനെ ആണെല്ലോ . ഒരു എഴുത്തുകാരന് എന്തെങ്കിലും മതിപ്പുണ്ടോ എന്ന് നോക്കണേ . ഒരിക്കല്‍ ഈ നാട് എന്നെ തിരിച്ചറിയും .പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പിരുപിരുത്ത് കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു .
...............................................................................
യുവജനോത്സവം അടുക്കുന്തോറും മനസിന്‌ വല്ലാത്ത വിമ്മിഷ്ടം , ഒരു പിരിമുറുക്കം . ഒരുമാതിരി പരീക്ഷയെ അഭിമുഖികരിക്കുന്ന പോലെ . കൈയില്‍ കിട്ടിയ പുസ്തകങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒന്നൊഴിയാതെ എല്ലാം വായിച്ചു . ചില കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത വാക്കുകളും വരികളും പത്ത് പതിനഞ്ചു തവണ എഴുതി മനപ്പാഠം ആക്കി  . എന്നിട്ടും ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്‍ക്കാത്തവ ഒരു തുണ്ട് കടലാസ്സിലേക്ക് പകര്‍ത്തിയാലോ  എന്ന്   വരെ ചിന്തിച്ചു . ഒടുവില്‍ ആ സുദിനം സമാഗതമായി , ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ആ വിശ്വസാഹിത്യകാരന്‍ , ആശയത്രി ....ആശയത്രി ... ഛെ മറന്നു .. ആ പോട്ടെ ആ മഹാ പ്രസ്ഥാനം ജന്മം കൊള്ളുകയായി . ബാലു മത്സരം നടക്കുന്ന ക്ലാസ് മുറിയില്‍ ചെന്നിരുന്നു, തൊട്ടപ്പുറത്തെ ബഞ്ചില്‍ വിഷ്ണു ഇരിക്കുന്നു . ഇവന് വല്ല വാര്‍ക്കപണിക്കും പോക്കുടെ എന്നോട് മത്സരിക്കാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നു ഹും .
അധ്യാപാന്‍ വന്നു വിഷയം പറഞ്ഞു " മരുഭുമിയിലെ യാത്രക്കാര്‍ " വിഷയം പറഞ്ഞതും ബാലു പേനയുമായി മുന്നോട്ടഞ്ഞു പേപ്പറില്‍ 'ഒ' എന്നെഴുതി പിന്നെ നിവര്‍ന്നിരുന്നു ആലോചിച്ചു " മരുഭുമി , യാത്രക്കാര്‍.... വായിച്ച കഥകളില്‍ ഒന്നും മരുഭുമി പസ്ച്ചത്തലമാവിന്നല്ലലോ . എന്തിനാണ് ഞാന്‍ 'ഒ ' എന്നെഴുതിയത് . ഈശ്വര ഞാനെന്തു ചെയും എന്തെഴുതും " ബാലു നഖം കടിച്ചു കൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കി , എല്ലാവരും എഴുതി തുടങ്ങി . വിഷ്ണുവിന്റെ പേപ്പറില്‍ ആശയ പ്രളയം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു . ഒന്നെത്തി നോക്കിയാലോ , അതാ സാറ് നോക്കുന്നു . ബാലു ബദ്ധപെട്ടു ഒന്ന് ചിരിച്ചു . മനപ്പാഠം ആക്കിയ  വാക്കുകളും വരികളും ഒന്നും ഓര്‍മ്മവരുന്നില്ല . ഒന്നുമെഴുതാതെ പേപ്പര്‍ തിരിച്ചു കൊടുത്താല്‍ സാറ് തെറി വിളിക്കും , നാണം കെടും .
വളരെ നേരം ഒഴിഞ്ഞ പേപ്പറുമായി ബാലു ഇരുന്നു ഇനിയെന്താണ് വഴി . ഒടുവിലൊരു വഴി തുറന്നു കിട്ടി . തലേന്ന് കണ്ട ഏതോ സിനിമയുടെ കഥ ഒരു തുടര്ച്ചയുമില്ലാതെ എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചു  പേപ്പര്‍ തിരിച്ചു കൊടുത്തപ്പോള്‍ കൈ വിറച്ചു . സാര്‍ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി . അത് കണ്ടിട്ടും കാണാത്തെ പോലെ അവന്‍ നടന്നു . വെളിയിളിരങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവന്‍ വിയര്‍ത്തു കുളിച്ചിരുന്നു . ആ വിയര്‍പ്പില്‍ ഒരു വിശ്വസാഹിത്യകാരന്റെ മുഖംമൂടി ഒലിച്ചു പോകുന്നത് പക്ഷെ ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ലാ.
(ലേബല്‍ : ബാലുവും ഞാനുമായി എന്തേലും സമാനതകളുണ്ടെങ്കില്‍ അത് യാദ്രിചികം മാത്രം )

05 ഫെബ്രുവരി 2011

നമ്മുടെ നിയമങ്ങളെ ആര്‍ക്കാണ് പേടി ?

നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ നിയമങ്ങളെ , കോടതിയെ ശിക്ഷയെ ആര്‍ക്കാണ് പേടി ?ചെരിഇയ കുട്ടികള്‍ക്ക് പോലും പേടിയില്ല പിന്നെല്ലെ കുറ്റവാളികള്‍ക്ക് . പണവും രാഷ്ട്രിയ സവാധീനവുമുണ്ടെങ്കില്‍ ആര്‍ക്കും എന്ത് ഹീനപ്രവര്ത്തിയും ചെയ്യാം എന്നായിരിക്കുന്നു നമ്മുടെ നാട്ടിലെ അവസ്ഥ . കൊലപധകത്ത്തിനു തൂക്കുകയര്‍ എന്നൊരു നിയമം ഉണ്ടായിരുന്നു നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ , മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ഇടപെട്ടു അതെടുത്ത് മാറ്റി .അതുകൊണ്ട് കൂടുതല്‍ ക്രിമിനലുകള്‍ സുരക്ഷിതരായി എന്നത് പകല്‍ പോലെ സത്യം .
                   മൂന്നു വയസുകാരിയെ വരെ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്ത കാടന്മാരുള്ള നാടാണ് നമ്മുടേത്‌ . ഇവിടെ ആവശ്യം ദുബൈയിലെ പോലുള്ള നിയമ വ്യവസ്ഥിധിയാണ് .കൊന്നു രസിക്കുന്നവന്‍ ,മരണത്തിന്റെ വേദന അറിയണം . ഓരോ കുറ്റവാളിയും ശിക്ഷിക്കപെടനം .ഒവോരുത്ത്തനും കുറ്റം ചെയ്യാന്‍ ഭയക്കണം .
ഇത്രയും ഹീനപ്രവര്ത്തികള്‍ നടമാടുമ്പോഴും മനുഷ്യാവകാശ കമ്മിഷന്‍ എന്ത് കൊണ്ട് സുശക്തമായ നിയമവ്യവസ്ഥിതിയെ പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നില്ലാ . സ്ത്രീകള്‍ക്ക് അമ്പത് ശതമാനം വേണം എന്ന് പറഞ്ഞു മുറ വിളി കൂട്ടിയവര്‍ എവിടെ .നിയമത്തിന്റെ കൈയിളുടെ രക്ഷപെടാന്‍ സമ്മതിക്കാതെ വെടിവെച്ചു കൊള്ളുന്ന സൂപര്‍താരങ്ങളെ കൈയടിച്ചു സ്വീകരിച്ച പ്രേഷകര്‍ എന്ത് കൊണ്ട് നേരിന്റെ മുന്നില്‍ കണ്ണടക്കുന്നു .
പല സംഭവങ്ങളും വരുമ്പോള്‍ പലരും ഒരു ദീര്‍ക്കനിശ്വാസം  വിട്ടു പൊടിയും തട്ടി പോകുന്നവരാണ് നമ്മളില്‍ പലരും .അവര്‍ക്ക് ഒന്നും ബാധകം അല്ലാത്തത് പോലെ..
കായികരംഗത്തോ   വാനനിരിക്ഷണരംഗത്തോ  ഉണ്ടാവുന്ന നേട്ടങ്ങളുടെ പേരിലല്ല ഒരു രാജ്യം പ്രൌടിയാര്‍ജിക്കെന്ടെത് , സുശക്തമായ നിയമവ്യവസ്ഥിധിയുടെ പേരിലാവണം . ഒരു നിമിഷം ഇതോര്‍ത്ത് ഞാനെന്റെ രാജ്യത്തെ വെറുത്തു പോയി .
ഇതില്‍ പലതും എന്റെ വാക്കുകള്‍ അല്ല ചായക്കടയിലും , ബാര്‍ബര്‍ഷോപ്പിലും  വച്ച് ഞാന്‍ കണ്ടുമുട്ടുന്ന സാധാരണക്കാരുടെ വാക്കുകളാണ്. നമ്മളെ പോലുള്ളജനങ്ങള്‍ ശക്തമായി പ്രതികരിക്കേണ്ട സമയം വളരെ അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു . നമ്മുടെ നാട് ഇനിയും അധപ്പതിക്കാതിരിക്കുവാന്‍ ഉണരുവിന്‍ .